مىبينند از آن پادشاه بابل است و پسران تو خواجه سرايان او خواهند بود . حزقيا گفت : كاش زمان من زمان ايمنى باشد . در زمان او طوبيت صديق از آوارگان بنى اسرائيل در نينوا سكونت داشت . داستان آمدن فرشتهء خدا نزد او و دادن زَهره به او كه چشمانش را با آن معالجه كند و اينكه او چنان كرد و از كورى برهيد ، همه در كتاب او آمده است . منشا پسر حزقيا او پنجاه و پنج سال پادشاهى « 122 » كرد . سرزمين سبطهاى دوازده‌گانه همه به فرمان او درآمد . و اين پس از اسارت قوم به وسيلهء شلمنصر بود . منشا مرتكب هر ممنوع و حرامى شد . بتى ساخت كه چهار چهره داشت و فرمان داد همه در برابر آن سجده كنند . اشعياى نبى را ، كه او را از ارتكاب گناهان نهى مىكرد ، ميان دو تخته بست و با اره به دو نيم كرد . مدت عمر اشعيا صد و بيست سال بود كه هشتاد و پنج سال آن در پيامبرى گذشت . خدا منشا را از نظر بيفكند و او را به آشوريان تسليم كرد . آشوريان در زنجيرش كشيدند و به آشور بردند و در شهر نينوا در برجى مسين حبس كردند . در اين حال توبه كرد و خدا را بخواند . دعاى او مشهور است . خدا توبه‌اش را بپذيرفت و او را به مستقر پادشاهىاش بازگردانيد . چون به اورشليم رسيد بت چهار چهره را از معبد بيرون آورد و معبد را تطهير كرد و باروى جنوبى اورشليم را بساخت . در سال بيست و يكم پادشاهى منشا شهر خالكدون « 123 » را پى افكندند و صقلابها « 124 » بر فلسطين چيره شدند و اوسطيليوس بر رومية الكبرى حكومت يافت . او نخستين پادشاهان روم است كه رداى ارغوانى پوشيد و عصاى سلطنت به دست گرفت . نيز بوزوس شهر بوزنطيه « 125 » را بنا كرد . پس از نهصد و هفتاد سال قسطنطين « 126 » آن شهر را تعظيم كرد و قسطنطنيه « 127 » نام نهاد . امون پسر منشا او دوازده سال پادشاهى كرد ، و بنا بر رأى يهود دو سال . امون سيرتى ناپسند پيش گرفت و خدايان ملل ديگر را پرستيد . بندگانش در جنگ او را كشتند .